| ակտուալ ա | ռեւիզոր | եւ | բադաբադա՞ | մառան |
|եւ|
Փլուզումները, կամայական ջնջումները տանում են խզումների անխուսափելիության, երբ միակ հրամայականը կամային խիստ ընդգծված իշխանական հատումներն են իբրեւ հնարավոր միակ իրականություն: եւ-ը դիմում է մեկնաբանությանը` իբրեւ կամրջումի հնարավորության: Մեկնաբանությունը հայտնվելով հե՛նց արանքներում անցումային իրողությունների փոխակերպումներն ու փոխանցումները դարձնում է հնարավոր` հնարավորինս մեղմելով ուժգին առճակատումների ոչնչացնող թափը:
հրապարակված է 01.11.2017 | լեո
ռուսահայոց գրականությունը
Երբ մի ազգ, դարավոր աղետներից, երկար քնից հետո սկսում է զարթնել, սկսում է հասկանալ, թե ինչ է նրան պակասում, մենք ասում ենք, որ այդ ազգը հասել է ինքնաճանաչության։ Ինքնաճանաչությունը ինքնաքննությունն է։ Քննել ինքն իրան, որոնել ու գտնել իր պակասությունները - ահա ինքնաճանաչ ազգի գործը։
հրապարակված է 25.08.2017 | էդվարդ պողոսյան
հայերը որպես տեքստային ժողովուրդ (տեքստայնության փուլերը եւ նրանց համեմատությունը հրեական մոդելի հետ)
Եթե նույնիսկ հայերի եւ հրեաների տեքստային ժողովուրդ լինելու գաղափարը ընդունվի որպես թե մի աքսիոմա, որը ապացույցի կարիք չունի, միեւնույն է առաջանում է մի շատ կարեւոր հարց, որն է` արդյոք կարե՞լի է հայերին եւ հրեաներին դնել տեքստայնության միեւնույն կշռային սանդղակի վրա եւ ասել, որ հայերը նույնքան տեքստային են որքան հրեաները:
հրապարակված է 27.07.2017 | աշոտ հովհաննիսյան
Հովհաննես Թումանյան
Ցեղի մանկության հասակը քնարերգող իր յերկերը կլանում եր աճող սերունդը։ Իր խոսքը հնչում եր ծերերի ականջին վորպես ժողովրդական դարավոր իմաստություն։ Անմահանալու համար նա չեր սպասում մահվան։ Բայց մահանալով, ինչպես ինքն եր ասում Ղազարոս Աղայանի մասին, «իսկապես վոր մեռավ»:
հրապարակված է 03.05.2017 | եւ
տեսության ախտանիշե՞ր, թե՞ ախտանիշեր տեսության համար
Քննադատությունն այժմ վեր է ածվում լեզվի եւ դրա ձեւակերպումների քննադատության, այսինքն՝ տարբեր ձեւակերպումների գաղափարախոսական հարանշանակությունների, որոշ բառերի ու եզրերի գցած երկար ստվերի, ամենաանթերի սահմանումներից բխեցված խնդրական աշխարհայացքների, անվիճելի թվացող պնդումներից թափանցող գաղափարախոսությունների, իրավացի փաստարկների ամենազգոն շարժումներից մնացած սխալի թարմ հետքերի քննության։
հրապարակված է 23.03.2017 | սիրանուշ դ'վոյան
պատանեկան փորձառությունը
Արեւմտահայերենն է արդյո՞ք, որ այդքան էկզոտիկ-հմայիչ է հայաստանցիների համար եւ այնքան շփոթեցնող արեւմտահայերենի մահն ընդունած սփյուռքահայերի համար: Արդյո՞ք գլոբալացած աշխարհում պատանեկան փորձառությունն իր հակասականության մեջ ճշգրտորեն ասող լեզուն չէ, որ մեզ` հայալեզու ընթերցողներիս, ստիպում է առերեսվել իրեն:
հրապարակված է 07.10.2016 | իմանուել կանտ
գոռոզամտություն
Գոռոզամիտ մարդն իր հոգու խորքում միշտ ստոր է։ Իսկապես՝ նա չէր սպասի ուրիշներից, որ նրանք իրենց իրենից ցածր համարեն, եթե ներքուստ վստահ չլիներ, որ եթե բախտն իրեն դավաճանի, ինքն էլ իր համար վիրավորական չի համարի ստորաքարշություն անել ուրիշների առջեւ եւ հրաժարվել որեւէ հարգանքից նրանց կողմից։
հրապարակված է 09.07.2016 | աշոտ ոսկանյան
իր ուրիշը
Բանաստեղծի “ներքինացված” կապն իշխանության հետ կարելի է բնութագրել հեգելյան եզրով` որպես “իր-ուրիշը”: Իշխանությունը Չարենցի համար իրենն է եւ օտար է, սիրելի է եւ ռեպրեսիվ միեւնույն ժամանակ: Հոգեբանության մեջ ճնշման այդ ձեւն անվանում են super ego,նկատի ունենալով հանրային համակեցության կանոնների կերպափոխումը ենթագիտակցական մակարդակով կարգավորվող մեխանիզմի: Վերջինս խեղաթյուրված դրսեւորում է ստանում ամբողջատիրական ռեժիմներում, ուր իշխանությունն անձնավորվում է ռեպրեսիվ Հոր միաժամանակ սիրելի եւ ատելի ֆիգուրի մեջ:
հրապարակված է 28.01.2016 | անտոնիո գրամշի
անտարբերություն
Ես ատում եմ անտարբերներին նաեւ այն պատճառով, քանի որ ինձ զայրացնում է այդ հավերժ անմեղների նվնվոցը: Ես նրանցից յուրաքանչյուրից հաշիվ եմ պահանջում՝ ինչպե՞ս են կատարել նրանք այն խնդիրը, որը նրանց առջեւ դրել եւ շարունակում է ամեն օր դնել կյանքը, եւ թե ի՞նչ են նրանք արել, եւ հատկապես ի՞նչ չեն արել...
հրապարակված է 25.12.2015 | արամ թոփչյան
լիր արքա
Բավական է Շեքսպիրի հերոսներին զրկել այս «ողբերգական հատկանիշից», եւ նրանք կվերածվեն շարքային մարդկանց ու կդադարեն ողբերգական կերպար լինել:
հրապարակված է 05.10.2015 | մարկ նշանեան
պատկեր, պատում, պատմություն
Վ­կա­յու­թիւ­նը, վկայե­լու կա­րո­ղու­թիւ­նը, տես­նե­լու-պատ­մե­լու այն­քան բնա­կան զոյ­գը, այն մէ­կը որ կը սահ­մա­նէ մեր մարդ­կայ­նու­թիւ­նը, աշ­խար­հի երե­սին բնա­կե­լու շնոր­հու­ած բա­րի­քը, կր­նայ խախ­տիլ։ Վկան մեր մէջ այն ատեն կը բա­ցա­կա­յի։ Եւ այն ատեն՝ ո՛չ մէկ վկայ որ վկայէր վկա­յու­թեան, վկայ ըլ­լա­լու կա­րո­ղու­թեան, խախ­տած ըլ­լա­լուն հա­մար։ Եթէ վկան մեռ­ցու­ած է մեր մէջ, կ՚ապ­րինք որ­պէս վե­րա­պրող­ներ։
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8
Arian AMU
Eurasia Partner
| ակտուալ ա | ռեւիզոր | եւ | բադաբադա՞ | մառան |
Փրինթինֆո Fineco The World Bank ակտուալ արվեստ
<հայ գրքի կենտրոն> մշակութային միություն | հեռ. +374 10 541 285, e-mail:arteria@arteria.am